Türkiye'de hemen hemen bütün hastanelerde görülen durumdur. doktor-hasta, hasta yakını ilişkilerini oldukça zorlamasının yanında gerçekten "acil" olan hastalara yapılması gereken bakımı da güçleştirmektedir. bu durumun sebepleri ve muhtemel çözümleri belli olmasına karşın hiçbir ana bilim dalı, siyasi otorite ya da hastane yönetimi buna yanaşmaz. zira asıl sorun geniş halk kitlelerindeki "sağlık" algısıdır. Türkiye her işini "kolay" yoldan halletmeye çalışan kişilerden kurulu bir toplumdan oluşmaktadır bu yüzden çalışan bir anne-babanın grip olan çocuklarını mesai saati dışında hastaneye getirmesi doğal bir hak olarak görülmektedir. dahası sağlık personeli ve doktorlar bu kitlelere seferber olmalı ve de dertlerine derman olmalıdır. mümkünse onları antibiyotiğe boğmalı ve serum denizlerinde yüzdürmelidirler...

sanayiden çıkan ahalinin 'dur bi acile uğrayak da muhayne olak' demesi sonucu oluşan durum...
ki başı ağrıyan hastanın kalp kiriziyle gelmiş hastayla uğraşan doktora bağırdığını bile gördüm...
'bizlen ilgilenmiyon ne biçim doktursun...'
ve güvenlik...
{bkz : doktora şeytandan çağrı }

doktora şeytandan çağrı

http://www.medimagazin.com.tr/hekim/genel/tr-doktorun-acil-g...
belki işimizi kolaylaştırır...