Her şey, herkes bir yana o bir yanaysa, dünya ile tek bağlantın o an o'ysa ve huzur sadece onunla varsa; kendinden kaçışlarında dönüşün o'ysa ve inandıransa masallara; tuz gibiyse varlığı hayatında, rüya gibiyse hiç bilmediğin heyecanlarla seni kendine çağıran; mutluluktan ağlamak istediğin anların öznesiyse ve hüzün uğramaz oluyorsa o'nunlayken yanına...

yol nereye gider, uzaklar ne kadar yabancıdır umursamıyorsan birlikte yürürken; ölmek kolay, dayanmak zorken sadece adı yetiyorsa yeniden başlamaya... biliyorsan bir tutam sevdayı bile ziyan etmeyeceğini o'nunla; en çetin kış bile ilkbaharsa elleri ellerindeyken... yorulsan birlikte soluklanacak, umudu birlikte arayacak, sadece o'nun üzüşüne, kahredişine katlanabilecek kadar adanmışsan... şeffaf bir hançer gibi durmadan batacaksa yokluğu, o'nsuzluk ile hiçlik eşdeğerse gözünde; böyle bir şey yaşamadıysan hiç ve ufacık bir parçasını bile kaybetmemek için her şeyi göze alıyorsan ve dahası alabileceksen...

"gel benimle" dersin ona. dalga dalga karşımıza çıkan yepyeni hisleri birlikte eskitmek ve sonra daha yenilerini keşfetmek için gel benimle. dengem ol, hayat sevincim, enerjim, dinginliğim, huzurum ol. hüznüm, kırgınlığım, yorgunluğum, hayattan vazgeçmek için bahanem ol. gel benimle; gülücüğüm ol, uykum, açlığım, masumiyetim. "gel benimle", benim ol...

bu şarkıdaki yalın ve içten çağrı mıdır sana bu gücü veren bilemezsin ama hiç yapmadığın bir şey yapasın gelir; söz verirsin. yalancı çıkmayı göze alarak hem de. söz verirsin, içinden olsa, o hiç duymamış olsa, onun için hiçbir anlamı olmasa da...