TDK tanımı güzel olmuş:

Organizmada birtakım değişikliklerin ortaya çıkmasıyla sağlığın bozulması durumu, rahatsızlık, çor, dert, sayrılık, illet, maraz, maraza, esenlik karşıtı.

doktorun sermayesi bir bakıma...

kişinin ruhen ve bedenen kendini iyi hissetmemesi..

sağlığın kaybıdır kısaca.

Hastalık veya rahatsızlık, beden veya zihinde meydana gelen, rahatsızlık, dert ve görev bozukluğuna yol açan belirli bir anormal duruma verilen isimdir

günlerdir pençesinde kıvrandığım, 15 dakikada patlayan 6 damar yolu şeklinde hatıra bırakan durum...

Varolusumuz gereği basımıza bir sey gelmeyecekmis gibi yasarız. Geldiğinde ise bunu hazmetmek ve basa çıkmayı becerebilmek ancak yasayarak öğrenilebilecek bir uyum sürecini de beraberinde getirir. Böyle bir uyum sürecinin yasandığı temel sorunsallardan biridir; hastalanmamız veya yakın çevremizdeki bireylerin hastalık içerisinde olması. Hiç beklenmedik bir anda kapımızı çalan bir hastalık ya da sevdiğimiz bir yakınımızın ani bir biçimde rahatsızlanması, yitirmek üzere olduğumuz sağlığımızın önemini hissettirir bize… Kimileri yakalandığı hastalığı büyük sansızlık olarak nitelendirirken, kimileri de hastalıktan bir takım dersler çıkarır kendisine… İste bu gruba girenler, iyilestikten sonra hastalığın kendilerine öğrettiklerinin ısığında yasamlarına yeni bir rota çizerler. Hastalık bazılarına kendi hayallerini, arzularını hep geri plana atmakla ne kadar hata yaptığını öğretir… Enfeksiyonlu, kanamalı, atesli ya da ameliyat sonrasının biraz ağrılı günlerinde anı mutlulukla ve neseyle yasamanın önemine isaret eder. Bazılarına da gerçek dostlarını gösterir hastalık… Acil servis ya da yoğun bakım kapısında kimler sevgi dolu ve endiseyle beklemektedir; kimler tam tersine iyi gün dostudur? Hastalığı yorgun bedenlerini dinlendirmek için verilen bir mola olarak görür bazıları da... Hastalık sürecinin basında insanı en çok zorlayan, kuvvetle "normal"e yani eski haline dönme arzusudur. Eskiden nasıl olduğu simdi hasta olan kisi için adeta kendini sürekli kıyasladığı bir rakip, benzemeye çalıstığı bir ideal ya da ona meydan okuyan bir düsman gibidir. İnsan ancak hastalığa bütünü ile teslim olmayıp, her seye rağmen onu o yapan özünü yitirmediğini kavradığında fiziksel sağlığının koyduğu sınırları kabullenmeyi öğrenebilir. Hastalık acizlik olamaz olsa olsa hayatın insanın karsısına çıkarabileceği en zorlu sınavlardan biri olur. Bu açıdan düsünüldüğünde hastalık, insan varlığını tehdit eden bir düsmandan çok, geçilmesi durumunda kazanımları bulunan bir deneyimden ibarettir.