Psikiyatri literatüründe libidonun kendiliğe yatırılması olarak tanımlanmaktadır. Bu ruh içindeki yapıların kişinin kendisini sevmesi yönünde örgütlenmiş olduğunu ifade etmektedir. Dilimizdeki karşılığı özsevidir. İsmini mitolojideki
narkissos efsanesinden alır. Kişinin kendisi ile ilgili hissettiği değerlilik, beğeni, benzersizlik, üstünlük duygularıdır. Kişinin kendisini değerli, benzersiz, önemli, üstün, farklı bir kişi olarak hissetmesi, psikolojik doyum yaratır. Kendini seven bazı insanlarla birlikte olmak istenen-aranan bir durum iken, bazıları ile birlikte olmak itici bir durumdur. Başka bir deyişle bir uçta diğer insanlarla ilişkileri besleyen ve psikolojik bir gereksinim olarak bütün insanlarda varolan kendini sevme (normal narsisizm), diğer uçta ise diğer insanlarla ilişkileri baltalayan kendini sevme (patolojik narsisizm) bulunmaktadır.