Nitelik bakımından değil nicelik bakımından doktor (!)(tıp fakültesinden mezun olan dolanımı olsun olmasın herkes doktordur malesef) sayısının artırılmasına yönelik yapılan popülist politikalar ürünüdür.
Yarım yamalak imkanlarla varolan tıp fakültelerinde sanki eğitimler yerli yerinde ve çok yeterliymiş gibi üstelerine ek yük bindirerek ekstra tıp fakültelerini destekletmek (A üniversitesi tıp fakültesinin henüz öğretim kadrosu ve yerleşkesi olmadığından B üniversitesinde okutulmaktadır gibi)
yada bilmem kim vakfının açtığı liseden bozma özel üniversitelerin komşu devlet ünilerinden transfer ettiği emeklilikten önce son bi voleyi vurayım diyen kadrolarla açılan açıköğretim tıp olsa çokta daha iyi verim alınabilir cinsten fakültecikler yöntemiyle
yada yine bilmem ne eğitim ve araştırma vakfı adı altında özel hastane furyasının gelecekte çok iş az maaş düsturuna hizmet etmesi için sağlık personeli yetiştirmesi amaçlanmış özel hastane taşeronu özel üniversite görünümündeki taşeron tıp fakültesi yada eleman yetiştirme meslek yüksekokulları yoluyla
bu popülisttik tavır desteklenmekte geliştirlmekte ve malesef doktor sayısının abuk subuk yöntemlrle artmasından memnuniyet duyanlar tarafından alkışlanmaktadır.
Bugün büyük şehirlerde pratisyen ve uzman sayısının yığılımlar gösterdiği bunun yanında çalışma imkan ve koşulları sağlanmadan zorunlu hizmet gibi yöntemlerle ülke içerisinde doktor sayısının homojenize edilmeye sağlandığı düşünülürse bu popülist yöntemler tıbbı geçmişin saygın konumundan alıp ticarileşmiş bir meta haline dönüştürmekten başka bir işe yaramayacaktır ki bu sağlık çalışanlarına zarar vermesinden öte en başta bundan faydalanmakta olan toplumu da derinden etkileyecektir.

işsiz doktor oluşumunu sağlayacak mekanizma

üniversitelerin bilim insanı değil de devlete memur yetiştirdiğini kanıtlamaktadır *

işte kelime bulunamayacak güzellikteki rezillik tablosu.